ലോകനാർകാവ് ഭഗവതി ക്ഷേത്രംLokanarkavu Bhagavathy Temple

വടക്കൻ കോഴിക്കോട്ടിൽ വടകരയിൽ നിന്ന് ഏതാനും കിലോമീറ്റർ അകലെയുള്ള ലോകനാർകാവ്, നാട്ടുകാർ സ്നേഹത്തോടെ ‘ലോകനാർകാവിലമ്മ’ എന്ന് വിളിക്കുന്ന ദേവിയുടെ സന്നിധിയാണ്. ലോകം, മല, ആറ്, കാവ് എന്നീ വാക്കുകൾ ചേർന്ന ‘ലോകമലയാർകാവ്’ ചുരുങ്ങിയാണ് ഈ പേരുണ്ടായതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.

യഥാർത്ഥത്തിൽ മൂന്ന് ക്ഷേത്രങ്ങൾ ചേർന്നതാണ് ഇവിടം: പ്രധാന ദുർഗ്ഗാക്ഷേത്രം, നടുവിൽ ശിവക്ഷേത്രം, വടക്കുഭാഗത്ത് മഹാവിഷ്ണു ക്ഷേത്രം – പഴയ മരങ്ങൾക്കും ക്ഷേത്രക്കുളത്തിനുമിടയിൽ. വടക്കൻ പാട്ടുകളെ സ്നേഹിക്കുന്നവർക്ക് ഇതൊരു പ്രിയസ്ഥലമാണ്: അവയിലെ വീരനായകനായ തച്ചോളി ഒതേനൻ ദേവിയുടെ ഭക്തനായിരുന്നുവെന്നാണ് സ്മരണ; കളരിപ്പയറ്റ് പഠിക്കുന്നവർ ഇന്നും അരങ്ങേറ്റത്തിന് മുമ്പ് ഇവിടെയെത്തി അമ്മയുടെ അനുഗ്രഹം തേടുന്നു.

Lokanarkavu, a few kilometres from Vadakara in north Kozhikode, is the temple of the Goddess whom the people of the area lovingly call Lokanarkavilamma – the Mother of Lokanarkavu. The name is said to be a shortened form of Lokamalayarkavu, a sacred grove of the world, the hills and the river.

The complex is really three temples side by side: the main shrine of Durga, a Shiva temple in the middle and a Mahavishnu temple to the north, set among old trees and a temple pond. For people who love the Vadakkan Pattukal – the ballads of north Malabar – this is a special place: their greatest hero, Thacholi Othenan, is remembered as a devotee of the Goddess, and young students of kalarippayattu still come here for her blessing.

ഏകദേശം 1,500 വർഷത്തെ പഴക്കം ക്ഷേത്രത്തിനുണ്ടെന്നാണ് പാരമ്പര്യം. ഈ തീരത്തെത്തി ക്രമേണ നാട്ടാചാരങ്ങൾ സ്വീകരിച്ച ഒരു കുടിയേറ്റ സമൂഹമാണ് – പലപ്പോഴും ആര്യ ബ്രാഹ്മണ വ്യാപാരികൾ എന്ന് പറയപ്പെടുന്നവർ – ക്ഷേത്രം സ്ഥാപിച്ചതെന്നാണ് ഏറ്റവും പ്രചാരമുള്ള കഥ. ഒരു സ്ത്രീരൂപത്തിൽ ആ സംഘത്തിന് പിന്നാലെ നടന്ന് ദേവിയും അവരോടൊപ്പം എത്തിയെന്നും, അവരുടെ പിന്മുറക്കാർ ഇന്നും ദേവിയെ സ്വന്തം അമ്മയായാണ് കാണുന്നതെന്നും ഭക്തർ വിശ്വസിക്കുന്നു. ഉത്ഭവത്തെക്കുറിച്ച് വേറെയും നാട്ടുകഥകളുണ്ട്; അവ എല്ലാം ഒരുപോലെയല്ല.

വടക്കൻ പാട്ടുകളുമായി ഈ ക്ഷേത്രം ഇഴചേർന്നിരിക്കുന്നു. കടത്തനാട്ടിലെ ധീരനായ കളരിവീരൻ തച്ചോളി ഒതേനൻ ഓരോ അങ്കത്തിനും മുമ്പ് ലോകനാർകാവിലെത്തി പ്രാർത്ഥിച്ചിരുന്നുവെന്നാണ് കഥ. ഈ ബന്ധം കാരണം കളരിപ്പയറ്റ് അഭ്യസിക്കുന്നവർ അരങ്ങേറ്റത്തിന് മുമ്പ് ദേവിയുടെ അനുഗ്രഹം തേടുന്നത് പതിവാണ്. കളരിച്ചുവടുകളോട് സാമ്യമുള്ള പൂരക്കളിയും തച്ചോളിക്കളിയും ഇവിടത്തെ ഉത്സവങ്ങളുടെ ഭാഗമാണ്.

കലാപരമായും ക്ഷേത്രം വിലപ്പെട്ടതാണ്. പ്രകൃതിദത്ത വർണ്ണങ്ങളിൽ വരച്ച, നൂറ്റാണ്ടുകൾ പഴക്കമുള്ളതെന്ന് കരുതുന്ന ദേവീദേവന്മാരുടെ ചുമർചിത്രങ്ങളും ദാരുശില്പങ്ങളും കാരണം കേരള സംസ്ഥാന പുരാവസ്തു വകുപ്പിന്റെ സംരക്ഷിത സ്മാരകമാണിത്. ഒരുകാലത്ത് കടത്തനാട് രാജാക്കന്മാരുടെ കീഴിലായിരുന്ന ക്ഷേത്രം ഇന്ന് മലബാർ ദേവസ്വം ബോർഡിന്റെ ഭരണത്തിലാണ്.

Tradition holds that the temple is around 1,500 years old. The best-known story says it was founded by a community of settlers – often described as Aryan Brahmin traders – who came to this coast and slowly took up local customs. Devotees believe the Goddess travelled with them, walking behind the group in the form of a woman, and that their descendants still think of her as their own mother rather than a distant deity. Other local versions of the origin story also exist, and they do not all agree.

The temple is woven into the Vadakkan Pattukal, the ballads of north Malabar. The story goes that Thacholi Othenan, the fearless kalari hero of Kadathanad, prayed at Lokanarkavu before each of his duels. Because of this bond, kalarippayattu students traditionally seek the Goddess's blessing before their first public performance. Poorakkali and Thacholikkali, ritual dances with movements close to the martial art, are part of the temple's festivals.

The temple is also valued for its art. Its old wall paintings of gods and goddesses, done in natural colours and believed to be several centuries old, and its wood carvings make it a protected heritage site of the Kerala State Archaeology Department. Once under the Kadathanad rulers, the temple is now administered by the Malabar Devaswom Board.